نقطهء سوم در ذكر فضلايى كه مؤلف ايشان را نديده ، اشعار ايشان را از غيرى شنيده [ است ] . [ « 224 » ] [ عرفى شيرازى ] [ 963 - 999 ق / 1556 - 1591 م ] عرفى ، از شعراى معروف صاحب‌كمال است . تولّد در ولايت شيراز نموده ، تحصيل علوم همانجا كرده ، سرآمد فضلاى زمان گرديده بوده ، ديوان اشعار او در نظر اين فقير

--> ( 224 ) . جمال الدين محمد بن زين الدين على بلّو شيرازى ، متخلّص به « عرفى » كه برخى به خطا او را سيّد دانسته‌اند ، زيرا در بعضى از تذكره‌ها او را « سيّدى » به معناى آقاى من خوانده‌اند . وى شاعر توانا و صاحب ديوان است كه به هند نيز سفر نموده است و شرح‌حال وى در بيشتر كتب تاريخى ، رجالى و تذكره‌ها آمده است : هفت‌اقليم ، 1 / 238 - 246 ؛ مجمع الخواص ، ص 150 - 151 ؛ طبقات اكبرى ، 2 / 489 - 90 ؛ تاريخ فرشته ، 2 / 642 ؛ منتخب التواريخ بدايونى ، 2 / 375 و 3 / 285 - 287 ؛ مرآت الخيال ، ص 81 - 82 ؛ مآثر رحيمى ، 3 / 297 - 299 ؛ خزانهء عامره ، ص 318 - 323 ؛ تحفهء سامى ، ص 310 ؛ خلاصة الاشعار تقى الدين كاشى ، نسخهء ملك ؛ هفت‌آسمان ، ص 111 - 114 ؛ كشف الظنون ، 1 / 801 و 2 / 1596 ؛ نتايج الافكار ، ص 468 - 473 ؛ كلمات الشعراء ، ص 73 - 74 ؛ تذكرهء حسينى ، ص 213 - 215 ؛ نشتر عشق ، 3 / 981 - 1001 ؛ شعر و شاعرى عرفى داعى الاسلام ، چاپ 1345 ق ، دكن ؛ سفينهء خوشگو ، حرف ع ؛ منتخب التواريخ بدايونى ، 3 / 285 ؛ اكبرنامه ، 3 / 595 ؛ آيين اكبرى ، 1 / 305 ؛ تذكرهء ميخانه ، ص 215 - 234 ؛ تذكرهء پيمانه ، ص 525 ؛ تذكرهء مرآت الفصاحهء داور ، ص 407 - 409 ؛ آتشكدهء آذر ، ص 286 ؛ فارسنامهء ناصرى ، 2 / 1174 ؛ قاموس الاعلام ، 4 / 3143 ؛ تاريخ ادبى براون ، 4 / 161 - 165 ؛ شعر العجم شبلى نعمانى ، 3 / 66 - 111 ؛ ريحانة الادب ، 4 / 122 - 124 ؛ طرائق الحقائق ، 1 / 139 ؛ سفينة الشعراء ، ص 232 ؛ دانشمندان و سخن‌سرايان فارس ، 3 / 606 - 622 ؛ بزرگان نامى پارس ، 2 / 653 - 661 ؛ كليات عرفى شيرازى ، مقدمه ؛ تاريخ ادبيات در ايران صفا ، 5 / 2 / 799 - 814 ؛ بهارستان سخن خوافى ، ص 418 - 425 ؛ ايضاح المكنون ، 1 / 518 ؛ مجمع الفصحاء ، -